Kilka tygodni temu wydarzyło się coś, czego nikt się nie spodziewał. Jeden moment. Jeden pechowy wypadek – głupie 3 metry, tyle zabrakło. Tomek – ten, który dźwigał ludzi z gruzów, ten dla którego nie było rzeczy niemożliwych ten, który potrafił unieść dorosłego mężczyznę na plecach z miejsca wypadku – upadł. Z wysokości. Diagnoza: złamanie kręgosłupa. Niedowład - nogi nie reagują. A wraz z diagnozą – jego świat się zatrzymał.

Lekarze nie pozostawiają złudzeń: walka o sprawność będzie bardzo długa, bolesna i kosztowna, ale jest możliwa. Potrzebne są intensywne rehabilitacje, sprzęt ortopedyczny, przystosowanie domu. Potrzebna jest nadzieja. I potrzebni jesteśmy my – wszyscy, którym Tomek kiedyś pomógł lub po prostu znamy go i wiemy jaki jest.

Nie prosimy o litość. Prosimy o solidarność. Bo nikt nie zasłużył na pomoc tak bardzo, jak ten, który sam przez lata był pomocą dla innych.